ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε. - Οι Άγγλοι ψήφισαν... Brexit

Σε πλήρη ανατροπή των προβλέψεων των τελευταίων δημοσκοπήσεων αλλά και των γραφείων στοιχημάτων οδηγεί το αποτέλεσμα της κάλπης για το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία καθώς όπως ξεκίνησαν να ανακοινώνουν λίγο μετά τις 6:30 το πρωί (ώρα Ελλάδος) όλα τα μεγάλα βρετανικά δικτυα, το Brexit φαίνεται να είναι μη αναστρέψιμο. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι τα αρχικά αποτελέσματα με το κλείσιμο της κάλπης τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδος) έδιναν προβάδισμα στο Βremain.

Οπως μετέδωσε το ITV, το στρατόπεδο του LEAVE λαμβάνει 15,705 εκατ. ψήφους, αυτό του REMAIN 14,584 εκατ. ψήφους με καταμετρημένο περισσότερο από το 90% των ψήφων. Τα τηλεοπτικά δίκτυα BBC, ITV και Sky News εκτίμησαν πριν από λίγο ότι η εκστρατεία υπέρ της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση κέρδισε στο δημοψήφισμα που διεξήχθη χθες. Το γραφείο στοιχημάτων Betfait προέβλεπε εξάλλου πριν από λίγο ότι οι πιθανότητες της αποχώρησης του ΗΒ από την ΕΕ ανέρχονται στο 94%. Στις 8 το πρωί τα στοιχεία έδειχναν ότι το 52% των ψηφοφόρων ψήφισε έξοδο από την ΕΕ και ο αριθμός των καταμετρημένων ψηφοδελτίων αρκεί ώστε το αποτέλεσμα να είναι μη αναστρέψιμο.

Η Βρετανία βρίσκεται τώρα σε αχαρτογράφητα νερά, δήλωσε σύμβουλος του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.
"Βρισκόμαστε σε αχαρτογράφητα νερά", δήλωσε σε δημοσιογράφους.

Οι δύο πλευρές εναλλάσσονταν αρχικά στο προβάδισμα, ωστόσο τις τελευταίες ώρες η πλάστιγγα έδειχνε να γέρνει προς την πλευρά του Brexit.

Έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση ψήφισαν Ουαλία και το συντριπτικό κομμάτι της Αγγλίας ενώ Σκωτία, Βόρειος Ιρλανδία και Λονδίνο ψήφισαν για την παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ.

Το ποσοστό της συμμετοχής στο δημοψήφισμα ανέρχεται στο 71,2%, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία όσων πήγαν στην κάλπη φαίνεται ότι πήρε την απόφαση για την ψήφο της μόλις το τελευταίο 24ωρο.


Τα αποτελέσματα ανά εκλογικό τμήμα
Σύμφωνα, δε, με τα επίσημα αποτελέσματα από το Νιούκαστλ, το Bremain επικράτησε οριακά του Brexit με ποσοστό 50,7% έναντι 49,3% (οι ψήφοι ήταν 65.404 υπέρ της παραμονής στην ΕΕ και 63.598 υπέρ της αποχώρησης).

Στο Σάντερλαντ, υπέρ της παραμονής της χώρας στην την ΕΕ ψήφισε μόλις το 38,7% (51.930), ενώ το 61,3% (82.394) ψήφισε υπέρ του Brexit.

Το Φόιλ ψήφισε υπέρ της παραμονής σε ποσοστό 78,3% (32.064) και υπέρ της αποχώρησης της χώρας από την ΕΕ σε ποσοστό 21,7% (8.905).

Το Σουίντον ψήφισε υπέρ της παραμονής σε ποσοστό 45,3% (51.220) και υπέρ της εξόδου της χώρας από την ΕΕ σε ποσοστό 54,7% (61.745).

Το Μπρόξμπορν ψήφισε υπέρ της παραμονής σε ποσοστό 33,7% (17.166) και υπέρ της εξόδου της χώρας από την ΕΕ σε ποσοστό 66,3% (33.706).

Το Κέτερινγκ ψήφισε υπέρ της παραμονής σε ποσοστό 39,0% (21.030) και υπέρ της εξόδου της χώρας από την ΕΕ σε ποσοστό 61,0% (32.877).

Το αρχιπέλαγος Σέτλαντ ψήφισε υπέρ της αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ σε ποσοστό 43,5% και υπέρ της παραμονής σε ποσοστό 56,5%.

Το Νότιο Τάινσαϊντ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 38,0% (30.014) και υπέρ της αποχώρησης σε ποσοστό 62,0% (49.065).

Το Δυτικό Ντάνμπαρτονσιρ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 62,0% (26.794) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 38,0% (16.426).

Το Βόρειο Άντριμ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 37,8% (18.782) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 62,2% (30.938).

Το Λάγκαν Βάλλεϋ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 46,9% (22.710) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 53,1% (25.704).

Το Νταντί της Σκωτίας ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 59,8% (39.688) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 40,2% (26.697).

Το Μπάζιλντον ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 31,4% (30.748) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 68,6% (67.251).

Το Ανατολικό Αϊρσιρ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 58,6% (33.891) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 41,4% (23.942).

Το Χάρτλπουλ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 30,4% (14.029) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 69,6% (32.071).

Το Στόκτον-ον-Τις ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 38,3% (38.433) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 61,7% (61.982).

Το Μιντλόθιαν ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 62,1% (28.217) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 37,9% (17.251).

Το Ρένφριουσαϊρ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 64,8% (57.119) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 35,2% (31.010).

Το Ρότσφορντ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 33,4% (17.510) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 66,6% (34.937).

Το Σίτι του Λονδίνου ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 78,3% (3.912) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 21,7% (1.087).

Το Μπλανάου Γκουέντ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 38,0% (13.215) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 62,0% (21.587).

Το Σουόνσι ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 48,5% (58.307) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 51,5% (61.936).

Το Φλίντσιρ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 43,6% (37.867) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 56,4% (48.930).

Το Γουελινγκμπόρο ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 37,6% (15.462) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 62,4% (25.679).

Η Οξφόρδη ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 70,3% (49.424) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 29,7% (20.913).

Το Έξετερ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 55,3% (35.270) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 44,7% (28.533).

Η Γλασκώβη ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 66,6% (168.335) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 33,4% (84.474).

Το Μπέλφαστ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 50,4% (20.128) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 49,6% (19.844).

Το Νότιο Λάνκασιρ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 63,1% (102.568) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 36,9% (60.024).

Το Χάμερσμιθ και Φούλαμ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 70,0% (56.188) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 30,0% (24.054).

Το Πίτερμπορο ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 39,1% (34.176) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 60,9% (53.216).

Το Λίβερπουλ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 58,2% και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 41,8%.

Το Ρίτσμοντ επί του Τάμεση ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 43,2% (11.945) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 56,8% (15.691).

Το Γουεστμίνστερ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 69,0% (53.928) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 31,0% (24.268).

Το Κόβεντρι ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 44,4% (67.967) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 55,6% (85.097).

Στο Σέφιλντ το Brexit προηγείται κατά 6.000 ψήφους.

Το Εδιμβούργο ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 74,4% (187.792) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 25,6% (64.498).

Το Καντέρμπερι ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 49,0% (40.169) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 51,0% (41.879).

Το Μάντσεστερ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 60,4% (121.823) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 39,6% (79.991).

Το Κάρντιφ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 60,0% (101.788) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 40,0% (67.816).

Το Μάνσφιλντ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 29,1% (16.417) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 70,9% (39.927).

Το Μπρίστολ ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 61,7% (141.027) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 38,3% (87.418).

Το Τάουερ Χάμλετς ψήφισε υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ σε ποσοστό 67,5% (73.011) και υπέρ της εξόδου σε ποσοστό 32.5% (35.224).

Τζόνσον: H Ε. Έ. ακολουθεί τον δρόμο του.. Χίτλερ

Ο Μπόρις Τζόνσον, επικεφαλής της εκστρατείας υπέρ της αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση ενόψει του δημοψηφίσματος γι' αυτό το θέμα, υποστήριξε σε συνέντευξη που παραχώρησε ότι η ΕΕ ακολουθεί τον δρόμο του Αδόλφου Χίτλερ και του Ναπολέοντα, προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος.

Ο Τζόνσον έκρινε στην ίδια συνέντευξη, η οποία δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας The Sunday Telegraph, ότι η ΕΕ πάσχει από έλλειμμα δημοκρατίας και από συγκεντρωτισμό κι είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

«Ο Ναπολέων, ο Χίτλερ, διάφοροι άνθρωποι προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο πράγμα, κι είχαν τραγικό τέλος», είπε ο Τζόνσον στη συνέντευξή του.

«Η ΕΕ είναι μια προσπάθεια να γίνει το ίδιο πράγμα με διαφορετικές μεθόδους. Αλλά κατά βάση αυτό που στερείται είναι το αιώνιο πρόβλημα, ότι δεν υπάρχει μια ισχυρή πεποίθηση στο ιδεώδες της Ευρώπης», πρόσθεσε ο συντηρητικός πρώην δήμαρχος του Λονδίνου.

«Δεν υπάρχει καμιά εξουσία την οποία να σέβονται ή να καταλαβαίνουν οι πάντες. Και αυτό προκαλεί το τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας», συνέχισε.

Ο Τζόνσον, ένας από τους υποψηφίους για τη διαδοχή του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον στην ηγεσία των Τόρις έχει αναδειχθεί σε μια από τις σημαντικότερες φωνές της εκστρατείας υπέρ της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ενόψει του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου.

Ο Κάμερον, επικεφαλής της εκστρατείας υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ, επιχειρηματολογεί πως η χώρα του είναι ασφαλέστερη και έχει μεγαλύτερη επιρροή μένοντας στην Ευρώπη. Όμως μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε το Σάββατο κατέδειξε ότι διπλάσιος αριθμός ψηφοφόρων θεωρεί πως ο Τζόνσον είναι πιο πιθανό να πει την αλήθεια για την ΕΕ από αυτόν που πιστεύει το ίδιο για τον Κάμερον.

Καθώς απομένουν μόλις έξι εβδομάδες ως τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, οι Βρετανοί παραμένουν διχασμένοι στα δυο όσον αφορά το ζήτημα, σύμφωνα με άλλες δημοσκοπήσεις.

Στη συνέντευξη του στη Σάντεϊ Τέλεγκραφ, ο Τζόνσον τόνισε πως θέλει οι Βρετανοί να γίνουν «οι ήρωες της Ευρώπης» ξανά, χρησιμοποιώντας μια φρασεολογία που παραπέμπει, όπως σημείωσε η εφημερίδα, σε εκείνη του Ουίνστον Τσόρτσιλ, του Πρωθυπουργού της Βρετανίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Τζόνσον υποστήριξε ακόμη πως οι εντάσεις ανάμεσα στα κράτη μέλη της ΕΕ επέτρεψαν στη Γερμανία να αυξήσει τη δύναμή της, να «κατακτήσει» την οικονομία της Ιταλίας και να «καταστρέψει» την Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ευρωπαικό Μεταναστευτικό Σχέδιο κατά της Ελλάδας;

Η Σαουδική Αραβία εγκατέστησε πολυτελείς σκηνές ! Είναι στην πόλη Μίνα και και οι σκηνές εκτείνονται σε ακτίνα 20 τ. χλμ. στην κοιλάδα της πόλης. Η μόνη φορά που χρησιμοποιούνται είναι μία φορά τον χρόνο από τους προσκυνητές κατά την περίοδο του Χατζ δηλαδή το ετήσιο Ισλαμικό προσκύνημα στην Μέκκα. 

Οι σκηνές κατασκευάστηκαν από την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας στη δεκαετία του 1990 και αναβαθμίστηκαν το 1997 και δεν τις διαπερνά εύκολα ούτε η φωτιά. Κάθε μια από τις χιλιάδες κλιματιζόμενες σκηνές διαθέτει ξεχωριστούς χώρους που περιλαμβάνουν κουζίνα και μπάνιο. Γιατί δεν πηγαίν0ουν εκεί οι μετανάστες να βρίσκονται και σε ωραίο περιβάλλον! Μήπως υπάρχει δόλιο σχέδιο, απομόνωσης και εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ; Τα συμπεράσματα δικά σας!

Υπό απαγόρευση η βάπτιση;

 Είναι δυνατόν; Κι όμως αυτή η… πληροφορία έφτασε στα αυτιά μας και οφείλουμε να την μεταφέρουμε με πάσα επιφύλαξη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απαγορεύει το βάπτισμα των νηπίων!

Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, την οποία δημοσίευσε η ιταλική ιστοσελίδα ilgiomale.it, από το Μάρτιο του 2016, το βάπτισμα των παιδιών θα είναι αντίθετο προς το ευρωπαϊκό δίκαιο και θα θεωρείται ποινικό αδίκημα.

Τα κίνητρα για αυτή την σκανδαλώδη απόφαση είναι τα εξής:

Ο νηπιοβαπτισμός παραβιάζει το άρθρο 16 της Σύμβασης σε συνδυασμό με το άρθρο 22, το οποίο αναφέρει ότι τα βρέφη, δεν μπορούν να κατανοήσουν και να ενεργούν σύμφωνα με την ελεύθερη βούληση προκειμένου να αποδεχθούν μια συγκεκριμένη πίστη.

Το βάπτισμα θα πρέπει να είναι μια πράξη συνειδητή αντί να επιβάλλεται από θρησκευτικές οργανώσεις.

Η εκτέλεση αυτού του Ιερού Μυστηρίου θέτει σε κίνδυνο τα θεμελιώδη δικαιώματα του παιδιού σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία κυρώθηκε στις 25 Μαΐου 1992.

Το δικαίωμα αυτό εγγυάται την προσωπική ελευθερία

Ο Πούτιν και η...πρώτη νύχτα του γάμου (Video)

                             

 

Φοβερή απάντηση Πούτιν για Ουκρανία και απίστευτη έκφραση από τη Μέρκελ!

Ο δημοσιογράφος ρωτάει τον Πούτιν αν θα κάνει πίσω στο θέμα της Ουκρανίας ή αν θα συνεχίσει αυτή η εχθρότητα με τις χώρες της ΕΕ και τις ΗΠΑ.
Με σοβαρότητα ο Ρώσος ηγέτης απάντησε στον δημοσιογράφο:

 »Στην πατρίδα μου λέμε… Η πρώτη νύχτα του γάμου δεν τελειώνει χωρίς …σεξ!»

Δείτε την έκφραση της Μέρκελ όταν ο διερμηνέας της το μεταφέρει στα ακουστικά στα γερμανικά…

 

Ολισθηρά βήματα προς μια λάθος ένωση

 

Η κρίση της ευρωπαϊκής οικονομικής και νομισματικής ένωσης δείχνει να επιβεβαιώνει τη μακρόχρονη πεποίθηση ότι η νομισματική ένωση δεν θα μπορούσε  να επιβιώσει δίχως την πολιτική ένωση. Πολλοί ήσαν εκείνοι που υποστήριζαν ότι το σχέδιο του ευρώ ήταν πρωθύστερο, και ότι έπρεπε να έχει προηγηθεί είτε τουλάχιστον να συνοδεύονταν από μια πολιτική ευρωπαϊκή ένωση. Πολλοί παρατηρητές ερμηνεύουν σήμερα τα πολύμορφα μέτρα που περιλαμβάνει η ευρωπαϊκή διάσωση για τη στήριξη της  Ελλάδας και των άλλων κρατών της ευρωπαϊκής περιφέρειας ως ένα βήμα προς την κατεύθυνση  της πολιτικής ένωσης. Πρέπει λοιπόν οι παλαιοί υποστηρικτές της πολιτικής ένωσης να είναι ικανοποιημένοι με τις παρούσες εξελίξεις;

Όχι, κάθε άλλο. Η σύνδεση της αρχικής ιδέας της πολιτικής ένωσης με τις εξελίξεις που δρομολογούνται σήμερα έχει πολλά λογικά κενά και ενέχει σοβαρούς πολιτικούς κινδύνους. Με δυο λόγια, μια συνεπής έννοια πολιτικής ένωσης θα πρέπει να βασίζεται σε ένα Σύνταγμα και να περιλαμβάνει μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση που θα ελέγχεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα μέλη του οποίου θα εκλέγονται σύμφωνα με τις δημοκρατικές αρχές. 

Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει τώρα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Όλο και μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων των φορολογουμένων διακυβεύεται προκειμένου να ‘σωθεί’ το ευρώ. Κι όμως, το συμπέρασμα που κυριαρχεί είναι πως αυτή η διαδικασία μας οδηγεί σταδιακά στην πολιτική ένωση, η οποία σχηματίζεται στη βάση των αυστηρών όρων που επιβάλλονται στα κράτη μέλη  τα οποία παραβιάζουν τους κανόνες με αντάλλαγμα τη βοήθεια που τους χορηγείται – όρων που ενέχουν έναν τύπο ευρωπαϊκού ελέγχου πάνω σε κομμάτια  της εθνικής πολιτικής των κρατών μελών.

Αν αυτοί οι όροι οδηγούν σε  μεταρρυθμίσεις – που από χρόνια πάμπολλες χώρες θα έπρεπε να έχουν κάνει – είναι καλοδεχούμενοι. Παρά ταύτα, το γεγονός ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να είναι σίγουρο ότι η συμμετοχή του στο ευρώ – ακόμα κι αν έχει κατ’ επανάληψη παραβιάσει τους κανόνες – του εξασφαλίζει τη διάσωσή του με κάθε κόστος ενέχει σημαντικό ηθικό κίνδυνο και αφήνει περιθώρια για εκβιασμούς. 

Οι αποφάσεις της ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής της 21ης Ιουλίου ενισχύουν τις αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και προσφέρουν περαιτέρω βοήθεια προς την Ελλάδα. Ενισχύουν επίσης την ανάμειξη της  Ευρώπης στην εσωτερική πολιτική των κρατών μελών της. Όμως δεν συνιστούν  μια κίνηση προς την κατεύθυνση μιας πραγματικής πολιτικής ένωσης. Αντιθέτως, αποτελούν ένα επικίνδυνο βήμα που στο τέλος μπορεί να καταλήξει στην εκ νέου διαίρεση της Ευρώπης.

Οι περισσότεροι παρατηρητές ορθά ερμηνεύουν την σημερινή, υπό εξέλιξη, διαδικασία αύξησης ενός κοινού ευρωπαϊκού παθητικού ως ένα βήμα προς την κατεύθυνση της υιοθέτησης του ευρωομολόγου. Η ιδέα της έκδοσης ενός κοινού ομολόγου, εγγυημένου απ’ όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, μπορεί να μοιάζει  εύλογη καθώς θα οδηγήσει στην άμεση μείωση των επιτοκίων για τις υπερχρεωμένες χώρες. Παρά ταύτα παράγει κι ένα πρόβλημα, από τη στιγμή που παράλληλα συνεπάγεται την αύξηση των επιτοκίων για τις χώρες που διατηρούν την αξιοπιστία τους στις αγορές. Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι η επίπτωση της αύξησης των επιτοκίων για τις αξιόπιστες χώρες θα είναι αμελητέα είτε υποκύπτουν σε ψευδαισθήσεις είτε εν γνώσει τους υποτιμούν τον κίνδυνο.

Το κοινό ευρωπαϊκό ομόλογο θα ανακουφίσει κάποιες χώρες από το βάρος του χρέους τους και από τις ευθύνες τους για την κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθηση δημοσιονομική τους ανευθυνότητα. Μπορούμε να φανταστούμε τους μελλοντικούς ηθικούς κινδύνους: ευρωομόλογο σημαίνει ανταμοιβή για την έλλειψη δημοσιονομικής πειθαρχίας και τιμωρία για τη δημοσιονομική ορθότητα. Συν τοις άλλοις, η ενεχόμενη μεταφορά των χρημάτων των φορολογουμένων θα λάβει χώρα δίχως τη συναίνεση των εθνικών κοινοβουλίων – μια σοβαρότατη παραβίαση της  θεμελιώδους δημοκρατικής αρχής  ‘όχι φορολογία χωρίς αντιπροσώπευση’.

Οι υποδείξεις για το πώς η έκδοση των ευρωομολόγων μπορεί να παραμείνει περιορισμένη και υπό έλεγχο δεν έχουν πείσει. Σχεδόν όλες οι συνθήκες που διασφάλιζαν τη δημοσιονομική πειθαρχία στην Ευρωζώνη παραβιάστηκαν ξανά και ξανά. Τα χειρότερα παραδείγματα τα έδωσαν η Γαλλία και η Γερμανία το 2002-03, όταν παραβίασαν το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Κάθε προσπάθεια για την ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης  είναι βεβαίως καλοδεχούμενη.  Παρά ταύτα, η αρνητική ιστορική εμπειρία από την έναρξη της νομισματικής ένωσης αλλά και κάθε ανάλυση των κινήτρων που ενέχονται στην πολιτική διαδικασία μας δίνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ο πολιτικός έλεγχος των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών στο ευρωπαϊκό επίπεδο πάντα θα υπονομεύεται από τα διαφορετικά εθνικά συμφέροντα.  Η ιδέα ότι μια νέα  ευρωπαϊκή διαδικασία για τη μεταφορά των χρημάτων των φορολογουμένων, που δεν είναι ούτε δημοκρατική, ούτε διέπεται από αρχές που στηρίζουν τη δημοσιονομική ορθότητα, θα μας φέρει στην πολιτική ένωση είναι ολοκληρωτικά παραπλανητική.

Η ΟΝΕ βασίστηκε σε κανόνες που εγγράφηκαν σε διεθνείς συνθήκες. Το ευρώ δημιουργήθηκε ως ένα ‘αποπολιτικοποιημένο νόμισμα’ – και  για τη σταθερότητά του τα κράτη εμπιστεύτηκαν μια ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα με την ξεκάθαρη εντολή να διασφαλίζει τη σταθερότητα των τιμών. Κάθε προσπάθεια για τη ‘σωτηρία’ της νομισματικής ένωσης μέσα από συμφωνίες που  μεταφέρουν εθνική κυριαρχία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου οι παραβιάσεις  των βασικών συνθηκών  έχουν αποτελέσει κανονικότητα, στερείται κάθε λογικής. Στο τέλος θα καταλήξει μόνο στην περαιτέρω αποξένωση των λαών από την ίδια την Ευρώπη.

Η νομισματική ένωση και το σταθερό ευρώ μπορούν να επιβιώσουν μόνο εφόσον  γίνεται πλήρως σεβαστή η ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας. Αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να απέχει από κάθε ενέργεια δημοσιονομικής πολιτικής. Συνεπώς, η αλλαγή της ρήτρας περί ‘μη διάσωσης’ προς την κατεύθυνση ενός καθεστώτος που θα επιτρέπει τη διάσωση των κρατών μελών δεν αποτελεί ένα βήμα προς μια δημοκρατικά νομιμοποιημένη πολιτική ένωση. Αντιθέτως, είναι ένα βήμα σε έναν ολισθηρό δρόμο προς ένα καθεστώς δημοσιονομικής απειθαρχίας που θα αποσπά πόρους από τα αξιόπιστα κράτη και θα τα ρίχνει στο τέλμα της υπερχρέωσης.

Αυτή η πολιτική ένωση δεν πρόκειται να επιβιώσει. Οι αντιστάσεις των λαών θα οδηγήσουν στην κατάρρευσή της. Ας μην ξεχνάμε ότι στο παρελθόν οι φωνές ‘όχι φόρους χωρίς αντιπροσώπευση’ οδήγησαν σε έναν πόλεμο. Αυτή τη φορά απειλούν να οδηγήσουν στην κατάρρευση του πιο επιτυχημένου σχεδίου οικονομικής ολοκλήρωσης στην ιστορία της ανθρωπότητας.