Θα μας πουν και…. (Άρθρο)

Θα μας πουν και….

Άκουσα με προσοχή τη συνέντευξη που έδωσε ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες, αμέσως μετά την Σύσκεψη κορυφής και ομολογώ ότι με… συγκίνησε! Ήταν τόσο «πιστικός» και…. αισιόδοξος, που αναρωτήθηκα αν θα έπρεπε να σιχτιρίσω απλά τον εαυτό μου, για τα «τόσα δεινά» που έφερα, εγώ ο απλός πολίτης, στη χώρα και στους απογόνους μου ή να ζητήσω συγνώμη από αυτούς ή κάνω… «χαρακίρι»!

Ευτυχώς όμως ο  Πρωθυπουργός μας, επικεφαλής Κυβερνητικού κλιμακίου (έτσι λεγόταν πάντοτε και το ξέρουν καλά όσοι «εκάστοτε συμβουλάτορες» συμμετείχαν σε τέτοια… «κοπιαστικά» ταξίδια), με πρόφθασε μεταδίδοντάς μου την ελπίδα και την «αισιοδοξία», δηλώνοντας ότι και ο ίδιος «ελπίζει και αισιοδοξεί» πως και το «νέο δάνειο» θα πάρουμε (για να πληρώσουμε κάποια δόση του παλιού) και οι «εταίροι» μας είναι «ευχαριστημένοι» από τα «μέτρα» που έχουν ληφθεί (δεν το κρύβω πως αγωνιούσα μπας και δεν τους…. ικανοποιήσω) και οι… Τράπεζες θα πάρουν λεφτά και σύντομα (αόριστα) θα έρθει η… ανάκαμψη και θα γίνει (όπως επέμενε ο ίδιος πως πρέπει να γίνει) Ανάπτυξη (αόριστα που, πως, πότε) που σημαίνει (όπως τόνισε, διευκρίνισε και επανέλαβε… ευτυχώς), «θέσεις εργασίας»!.... Και μιλούσε σοβαρά, χωρίς να αναφερθεί σε λαϊκές ρήσεις, κατά το…: «Ζήσε Μαύρε μου, να φας τον Μάη… τριφύλλι…»!

Δεν λέω, αισιόδοξο, στα λόγια, το μήνυμα του Πρωθυπουργού! Γιατί αν το κρίνουμε από την όψη του προσώπου του;…  Θα αρχίσουμε να παιανίζουμε το: «Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά…» και ας περιμένουμε την Επέτειο του… ΟΧΙ!..

Τέλος πάντων, αυτή είναι η εντύπωση που έδωσε σε μένα και…. δε θέλω να επηρεάσω… κανένα!..

Ούτε θέλω να του θυμίσω το πετρέλαιο θέρμανσης ή την τιμή της βενζίνης ή τα νεότερα (των πρώην νέων) οικονομικά μέτρα, ή τα χαράτσια ή τους νεότερους (των πρώην νέων) φόρους με την… «αναδιάρθρωση» των συντελεστών φορολόγησης, ή τις «έκτακτες εισφορές» από τους «άφραγκους» και τους ανέργους για την οικονομική ενίσχυση των…. «ανέργων»!

Επίσης, ποτέ δεν θα το έκανα, να θυμίσω στους εργαζόμενους, το πόσο «κατρακύλησε» ο μισθός ή το μεροκάματό τους ή στους συνταξιούχους η σύνταξή τους, τα τελευταία δύο – τρία χρόνια!..  (Εξάλλου δεν χρειάζεται… Το θυμούνται μόνοι τους όταν πάνε… ταμείο»!!

Βέβαια, ούτε τους παλαιούς και τους καθημερινά αυξανόμενους άνεργους, θέλω να… «τσιγκλήσω»!..  Τους αφήνω στην «δακρύβρεχτη» αισιοδοξία του Πρωθυπουργού και την «δικαιολογημένη» των … «συν αυτώ»!

Κανέναν δεν θέλω να επηρεάσω!.. Κανέναν!.. Όσο και αν επιμείνει κάποιος Αναγνώστης, κρίνω τις αμοιβές των υπουργών, των βουλευτών, των συμβούλων τους ή των διαφόρων Προέδρων (και είναι πάρα πολλοί)!.. Δεν το επιτρέπει η αγωγή μου να τους ζητήσω να μας… μοιάσουνε! (Εξάλλου το λέει και μια άλλη ρήση: «Φτωχέ μου βόηθα με, να μην σου… μοιάσω»)!..

Όσοι με διαβάζετε, θα πρέπει να ξέρετε τις θέσεις μου για τις «περιβόητες» πολλές (λένε πως θα γίνουν) διώξεις και μερικές (λένε πως έγιναν) φυλακίσεις  «πρώην Κυβερνητικών Αξιωματούχων» για σκάνδαλα, μίζες, δωροδοκίες κλπ. Και… Φοβάμαι!..  Το ξαναλέω: Φοβάμαι μήπως αυτοί οι «φυλακισμένοι» και οι «διωκόμενοι», κατορθώσουν (που θα το κατορθώσουν) να βγουν «λάδι», μιας και «Κόρακας, κοράκου μάτι…. δεν βγάζει» και μας ζητήσουν, αύριο, αποζημιώσεις για την «ταλαιπωρία που υπέστησαν». Μήπως μπορείτε να φανταστείτε, αυτές τις αποζημιώσεις, ποιός θα τις πληρώσει;.. 

                Όμως, υπάρχει και κάποιος, που θέλω να συγχαρώ και να… επηρεάσω! Να συγχαρώ τον Γιάννη Μηλιώκα που τραγούδησε το προφητικό τραγούδι που έλεγε: «Θα δεις που στο τέλος θα μας πουν και…. χαζούς»!...  Αλλά και να τον επηρεάσω να τροποποιήσει λίγο τους στίχους του σε:

« Τώρα μας λένε και μα..κες, μας λένε και… χαζούς»!...

Μιχάλης  Ζυγορονίκος (νέο Άστρο)

Λίγο πριν τις εκλογές

Το ερώτημα των εκλογών μας είναι:  Να εκλεγεί τώρα ο Τσίπρας, και να κληθεί να βγάλει το φίδι από την τρύπα με μεγάλο όμως πολιτικό κόστος, ή να εκλέξουμε τους τρεις «μεγάλους» (Σαμαρά, Βενιζέλο,  Κουβέλη) οι οποίοι προσπαθώντας να ταιριάξουν όσα υποσχέθηκαν με τα μνημόνια, θα μπλέξουν σύντομα τα πόδια τους, ώστε μετά τρεις μήνες να εκλέγεται για πολλές τετραετίες μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ ?

«Μέμνησον  Τιμολέων καθότι όποιος λησμονεί δεν ενθυμείται πλέον».  [παράφραση,  για να μη λησμονούμε τι έκαναν όσο κυβερνούσαν και τι υπόσχονται για να ξανακυβερνήσουν]

«Το ΠΑΣΟΚ ελαφρύνθηκε από τα βαρίδια, που μετακινήθηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ».  (είπε ο κ. Βενιζέλος) ….. και έτσι φάνηκε τι φελλοί είναι οι ΠΑΣΟΚοι  (λέω εγώ).

Βέβαια ισχύει και ό,τι είχε πει παλαιότερα ο Γεώργιος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος:  « Καίτοι φελλοί εβυθίσθησαν.» [εγώ βέβαια εννοώ το ΠΑΣΟΚ]

«Αν σφίξουμε πολύ τις βίδες θα σπάσει το μοπουλόνι.»  (είπε ο κ. Βενιζέλος) ….. εννοεί ότι αρκετά τους έχει ήδη στρίψει η βίδα ; (ρωτάω εγώ).

Μετά την οικονομική μας κατάρρευση, οι ξένοι που θα έρθουν για να μας εκμεταλλευτούν, με τον γνωστό τρόπο που συνηθίζουν για τον Τρίτο Κόσμο, προτιμούν να υπάρχουν στην Ελλάδα όσο πιο λίγοι ανεξέλεγκτοι Έλληνες γίνεται και όσο πιο πολλοί εξαθλιωμένοι μετανάστες. Αυτή η πολιτική προωθείτε ήδη από το πολιτικό  μας κατεστημένο του … «Ανήκομε εις την Δύσιν».

Γι' αυτό ...  “We need a global government and we need it fast”  [Γιώργος Παπανδρέου, ο νεότερος].

Η κα Λαγκάρντ, που κατηγορεί τους Έλληνες ως φοροφυγάδες, δεν ασχολήθηκε με τον Ευρωπαίο Επίτροπο κ. Ντε Χουντ, που «ξέχασε» να δηλώσει υπερκέρδη 1.200.000 €, ενώ και η ίδια δεν πληρώνει ούτε Cent για εισοδήματά της ύψους 500.000 $ ετησίως.

Ενώ ο κ. Λοβέρδος μας εξήγησε στο Real fm ότι …..  «υπάρχουν πολλοί ψεύτες στη Ελλάδα,» υπαινισσόμενος ότι αυτός  μόνο μας λέει την αλήθεια. Θα φανεί την Δευτέρα μια και ο Βενιζέλος και οι ψηφοφόροι τον αντάμειψαν για την πολιτική του στο ΕΣΥ,  με εκλέξιμη θέση στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ.

Οι εκλογές μας έφτασαν,

Εμπρός βήμα ταχύ,

Μή και ξαναψηφίσουμε

Την άλλη Κυριακή.

www.neanika.com  Λίνος  Κουντουράς   για το "νέο Άστρο"     

«Κάτσε κάτω από την μπάρα…»

Έχουμε μια μοναδική ικανότητα να σπαταλάμε, να ξοδεύουμε βλακωδώς και να απαξιώνουμε τις λίγες εθνικές μας δυνάμεις.

Όλα αυτά τα λέω για την περίπτωση του Πύρρου Δήμα. Αυτός ο τεράστιος Έλληνας αθλητής αποτελεί σύμβολο για την Ελλάδα κι ένα από τα ελάχιστα «εθνικά μας εργαλεία».

Είναι τόσο μεγάλος και σημαντικός για τον παγκόσμιο αθλητισμό που στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Αυγούστου στο Λονδίνο οι Άγγλοι θα έχουν ένα σταθμό του Μετρό που θα οδηγεί κατευθείαν στο ολυμπιακό στάδιο με το όνομα «σταθμός Πύρρου Δήμα».

Αυτό λοιπόν το ελληνικό σύμβολο αντί να το χρησιμοποιήσουμε στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, στις επίσημες πολιτιστικές επαφές μας στο εξωτερικό, κι αντί να τον κάνουμε πρέσβη μιας Ελλάδας που παλεύει να μείνει όρθια και δεν έχει χάσει την περηφάνια της για να πηγαίνει σε όλο τον κόσμο και να διαλαλεί τι σημαίνει Ελλάδα, τον υποβιβάσαμε σε βουλευτή.

Διαβολεμένο μυαλό ο Βενιζέλος το' πιασε το θέμα αμέσως για το ΠΑΣΟΚ.

Ο Πύρρος πρώτος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ σίγουρα θα ξεπλύνει σε ένα βαθμό το κόμμα από το οποίο προήλθε η κυβέρνηση που βύθισε τη χώρα στο χάος και ίσως κάνει με μερικούς να ξεχάσουν τον Γιώργο Παπανδρέου με τους κηπουρούς του.

Αλλά ο Πύρρος είναι πολύς, πάρα πολύς για να κινείται μέσα στα στενά πλαίσια της ελληνικής Βουλής και να πρέπει κάθε τόσο να λέει ένα ναι στις εντολές των γραφειοκρατών της Τρόικας.

Κ.ΧΑΡΔΑΒΕΛΑΣ

Γενόσημα Φάρμακα: Αλήθειες και Ψέματα

Δρ. Πάνος Ευσταθίου

π. Διοικητής Εθνικού Κέντρου

 Επιχειρήσεων Υγείας

του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Τις τελευταίες μέρες γράφτηκαν πολλά για τα γενόσημα φάρμακα (generic medicine). Υπήρξαν απόψεις οι οποίες στο όνομα των αντιγράφων αυτών φαρμάκων, βρήκαν τη λύση της μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης στην Ελλάδα! Θα προσεγγίσουμε το θέμα με όσο το δυνατόν αντικειμενικότητα αλλά και επιστημονική ακρίβεια.

Η αλήθεια είναι ότι το γενόσημο φάρμακο είναι ένα αντίγραφο ενός πρωτότυπου φαρμάκου (φάρμακο αναφοράς) του οποίου έχει λήξει η πατέντα (χρονική αποκλειστικότητα). Αυτό αφορά κυρίως τη δραστική ουσία, ο δε Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, στην οδηγία του για τα γενόσημα φάρμακα EMA 393905/2006-17 Μαρτίου 2011, αναφέρει ότι «πέραν την αντιγραφής της δραστικής ουσίας, τα γενόσημα φάρμακα ενδέχεται να διαφέρουν στα μη δραστικά συστατικά από το φάρμακο αναφοράς (δηλαδή τα έκδοχα)». Επίσης, «το γενόσημο φάρμακο, αν και βασίζεται σε φάρμακο αναφοράς, διατίθεται σε διαφορετική περιεκτικότητα ή με διαφορετική οδό χορήγησης σε σχέση με το φάρμακο αναφοράς».

Εδώ θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να αναφέρουμε ότι σε έκθεση που δημοσιοποίησε η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής στη Γαλλία πρόσφατα αναφέρει ότι «η αλλαγή του εκδόχου μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις» ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις σε ηλικιωμένα άτομα με χρόνια νοσήματα, η αλλαγή του φαρμάκου μπορεί να προκαλέσει «σύγχυση».

Τα παραπάνω στοιχεία καταδεικνύουν την εν δυνάμει επικινδυνότητα από τη χρήση των γενοσήμων φαρμάκων, κυρίως όταν αυτά δεν έχουν ελεγχθεί με τον κατάλληλο μηχανισμό όπως οι μελέτες βιο-ισοδυναμίας και αποτελεσματικότητας του γενόσημου. Το τελευταίο διάστημα αναφέρθηκαν πολλοί στην αξία του γενοσήμου φαρμάκου όσον αφορά τη χρηματική του αξία ως παράγων αξιολόγησης του.

Εδώ, θα θέλαμε σαφώς να αναφέρουμε ότι η αξία ενός γενοσήμου φαρμάκου πρέπει να είναι μικρότερη από την αξία του πρωτότυπου φαρμάκου. Το κράτος σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να παρέμβει με τις αγορανομικές διατάξεις και να προστατεύσει τον ασφαλιζόμενο μειώνοντας την τιμή των συγκεκριμένων φαρμάκων. Η Ελληνική Φαρμακευτική Βιομηχανία, ένας υγιής επιχειρηματικός χώρος απασχολεί γύρω στα 8000 άτομα. Οι φαρμακευτικές εταιρείες στην Ελλάδα παρέχουν πρωτότυπα φάρμακα και γενόσημα των οποίων το ποσοστό είναι περίπου 18%. Σε άλλες χώρες της Ευρώπης, η χρήση των αντιγράφων φαρμάκων είναι περίπου 50% σε σχέση με τα πρωτότυπα φάρμακα. Μια εισαγωγή στην Ελλάδα ενός γενόσημου φαρμάκου από τρίτες χώρες θα πρέπει να έχει απαραιτήτως τις μελέτες βιο-ισοδυναμίας και τα πιστοποιητικά κανόνων καλής παραγωγής. Σίγουρα δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας εφόσον τα φάρμακα αυτά έχουν την έγκριση του ΕΟΦ (Ελληνικός Οργανισμός Φαρμάκων) αλλά και του ΕΜΑ (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων). Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΕΟΦ εντός του 2011 έλαβε συνολικά 53 αναφορές μειωμένης αποτελεσματικότητας εκ των οποίων τα 28 αφορούσαν πρωτότυπα φάρμακα και τα 25 σε γενόσημα.

Από την άλλη πλευρά ο καθηγητής του Εργαστηρίου Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπής Εγκρίσεων Φαρμάκων του ΕΟΦ, Δημήτριος Κούβελας, αναφέρει ότι «το σύστημα ελέγχου στην Ελλάδα είναι διάτρητο και το νομοθετικό πλαίσιο χαλαρό». Στο σημείο αυτό πρέπει να προσέξουμε ότι οι μελέτες βιο-ισοδυναμίας του ΕΟΦ γίνονται σε μόλις 12 υγιείς ασθενείς με απόκλιση αποδεκτή της θεραπευτικής ισοδυναμίας του γενοσήμου με το πρωτότυπο κατά 25%. Αντίθετα, στον Καναδά, η αποδεκτή απόκλιση φτάνει μόλις τα 1,25%.

Συμπερασματικά, θα έλεγα «ναι στα γενόσημα φάρμακα» και κυρίως «ναι στα Ελληνικά γενόσημα» (εδώ είναι που πρέπει να υποστηρίξουμε την Ελλάδα μας), μεγάλη δε προσοχή χρειάζεται στην εφαρμογή των Νομοθετικών Πλαισίων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα  "νέο  Άστρο"

Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις…

Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου*,

Το φθινόπωρο του 1969 ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε αυτό το τραγούδι που τραγουδιότανε και στην τραπεζαρία και αυλή της φυλακής από τους κρατουμένους εκεί. Τότε έγραψε και το «Μην ξεχνάς τον Ωρωπό», που μαζί με άλλα τραγούδια κυκλοφόρησαν το Σεπτέμβριο του 1974, στο Δίσκο «Τα Τραγούδια του Αγώνα»-Μίκης Θεοδωράκης. Τραγουδούσαν μαζί ο Μίκης Θεοδωράκης, η Μαρία Φαραντούρη, η Μαρία Δημητριάδη και ο Λάκης Καραλής. Ο Δίσκος είχε και 3 τραγούδια σε ποίηση Αλέξ. Παναγούλη για τους πρώτους νεκρούς του αγώνα, τις θυσίες τους, τις ήττες και νίκες τους που τη μουσική ο Μίκης την έγραψε το Γενάρη του ’71 στο Λονδίνο. Είχε ακόμη τραγούδια του Νότη Περγιάλη και του Μάνου Ελευθερίου με θεματολογία από αυθαιρεσίες, βία και βασανιστήρια της εποχής της δικτατορίας. Περιείχε και 3 ποιήματα του Αντρέα Κάλβου.
Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε μεγάλη Μουσική αλλά και ως ποιητής μεγάλα τραγούδια. Είχα όνειρο να ασχοληθώ κάποτε με τον ποιητή Μίκη Θεοδωράκη και ελπίζω να το κάνω. Ποιήματα δικά του είναι τα τραγούδια ΑΠΡΙΛΗΣ, Βάρκα στο γιαλό, Είμαστε δυο, Ένα δειλινό, Κόκκινο τριαντάφυλλο, Μαργαρίτα-Μαργαρώ κλπ.
«Πέρασε» πολλά αυτός ο άνθρωπος για να μην «συμμορφωθεί» προς τας υποδείξεις της κάθε εξουσίας. Με τα τραγούδια του ξεσήκωσε ένα λαό. Τα τραγούδια του είχαν μεγαλύτερη δύναμη από τα τάνκς. Οι «άλλοι» του επιτίθεντο με στρατό, όπλα, βία,  τανκς, εξορίες, φυλακίσεις, δεσμά, βασανιστήρια, ξύλο, στέρηση αγαπημένων προσώπων και αυτός «τραγούδαγε» ρίχνοντας «ριπές» αγώνα και «πέντε» νότες και στόχους ποίησης και τα ανέτρεπε όλα… μέχρι να τον πιάσουν να τον «σαπίσουν» στο ξύλο «διότι δεν συνεμορφώθην»…
Έχουμε ανάγκη από ποίηση και ποιητές σήμερα. Μας λείπουν οι «γνήσιες, αληθινές, φωνές»… Σήμερα είναι εποχή ψευτιάς και «ξεβρωμίζει» ο τόπος ΜΟΝΟ ΜΕ ΦΩΝΕΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ…
Θυμάμαι όλα αυτά τα χρόνια το «Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας οι πρώτοι νεκροί». Ξαναζώ μέσα μου το «Και συ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον Ωρωπό», «Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους», «Σαν τον αητό φτερούγαγε στη στράτα του καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια»
«Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά να την ξεμοναχιάσει μεσ’ τη νύχτα» «Είμαι καλά, είμαι καλά, πολύ καλά για σας το ίδιο επιθυμώ» «Μέρα μαγιού μου μίσεψες» «Ένα το χελιδόνι» «Είμαστε δυο, είμαστε τρεις…»
Χθες το μεσημέρι πέρασα με το αμάξι μου (αλλάζοντας το συνηθισμένο μου δρομολόγιο) από το Πολυτεχνείο. Ήθελα έτσι τα νοερά να θυμηθώ εκείνες τις μέρες. Σταμάτησα απέναντι από την θρυλική πόρτα και κοίταξα. Τα συνθήματα τα σημερινά άσχετα με το νόημα  της ημέρας δε μ’ άφηναν να δω τις αναμνήσεις μου … Κάποιοι μοιραζαν χαρτιά με διακυρήξεις και απόψεις… Είναι γεγονός πως ένιωθα άβολα με το πολυτελές αμάξι μου εκεί. Ήμουν εδώ ακριβώς απέναντι στην οδό Πολυτεχνείου….Γινότανε χαμός την μοιραία Παρασκευή απόγευμα. Ημουν 25 χρονών. Φωνές, φωτιές, πάθος, ξέσπασμα λαϊκό, ελευθερο, χωρίς καθοδήγηση, αυθόρμητο. Νέοι, γέροι, παιδιά, φοιτητές, εργάτες, υπάλληλοι απ’ όλες τις γειτονιές της Αθήνας διαδήλωναν….
Την Πέμπτη μεσημέρι είχα πάει μπροστά στην πόρτα και δεξιά όπως κοιτάμε έβλεπα στα παράθυρα  κόσμο και τρόφιμα που έδιναν στους «μέσα»… Μαθητές σχολείων και γυμνασίων έφυγαν απ’ τα σχολεία και βγάζοντας απ’ τις τσάντες τα τετράδια έγραφαν συνθήματα και τα μοίραζαν στον κόσμο και τους επιβάτες στα αυτοκίνητα , τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ … Άλλοι έγραφαν στα κίτρινα πλαϊνά «Κάτω ο Παπαδόπουλος», «ελευθερία», «κάτω η χούντα» …. Είχα πάρει μερικά και τα φύλαξα ως σήμερα… Χωροφυλάκοι κυνηγούσαν ομάδες- ομάδες στην οδό Στουρνάρη προς το Μινιόν … Είναι μακαρίτισσα η Χρυσάνθη που είχαμε πάει μαζί την Παρασκευή απόγευμα γύρω στις 8. Από παντού πηγαινοερχότανε ο κόσμος μέσα στις φωνές, τα κυνηγητά, τα καπνογόνα, τις φωτιές… Την Πέμπτη μεσημέρι γύρω στις 3 είχα πάει στο Αιγάλεω, στην οδό Μάρνης κοντά στο γήπεδο που έμενα σ’ ένα ημιυπόγειο …. Άκουγα από ένα τρανζιστοράκι τραγούδια και το «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»…. Φοβήθηκα και γύρισα στον κόσμο. Πήγα στο σπίτι της Χρυσάνθης να μείνω. Ξάπλωσε εκεί μου είπε…. Τόσα γίνονται, αν σε πιάσουν είσαι και φοιτητής της Νομικής κανένας δεν θα ξέρει τι έγινες….. Όποιος είναι νέος τον συλλαμβάνουν δεν έχουν διακρίσεις…. Όλο το βράδυ ακουγότανε σειρήνες και πυροβολισμοί…. Το σπίτι ήταν κάτω απ’ τον σταθμό Λαρίσης , στον Κολωνό με μια κοινή αυλίτσα και δύο πόρτες μέσα απ’ την σιδερένια εξώπορτα η μια της Χρυσάνθης, η άλλη του σπιτονοικοκύρη, συν/χου χωροφύλακα, Μαστοράκη ονόματι…. Οι συμπτώσεις καμιά φορά είναι απίθανες…
Ο Γιος του «πιάστηκε» στο Πολυτεχνείο και έκατσε μήνες στις φυλακές στο Μπογιάτι … «Άνθρωποι της ασφάλειας ήρθαν Σάββατο πρωί και έκαναν «έρευνα» για τον γιό του Μαστοράκη . Μπήκαν απ’ την πόρτα στην αυλίτσα βρήκαν μπροστά την Χρυσάνθη. «Που κρύβεται ο φοιτητής;» της είπαν. Εγώ είχα πάει από περιέργεια να δω τι έγινε στο Πολυτεχνείο. Ξαναπλησίασα από το στενάκι οδός Πολυτεχνείου και είδα την μαύρη αναποδογυρισμένη Μερσεντές, αποκαΐδια , χαρτιά πέτρες και πυροσβέστες να ρίχνουν νερά με πίεση … Περπάτησα προς Ομόνοια βλέποντας αστυνομικά οχήματα να «σκούζουν» με τις σειρήνες και κάπου –κάπου να πυροβολούν στον αέρα …. Έστριψα προς την οδό Γ’ Σεπτεμβρίου και Μάρνης για να αποφύγω την Αγίου Κωνσταντίνου. Παρασκευή βράδυ μεσ’ το κυνηγητό είχα πάρει την κατηφόρα από εκεί για τον σταθμό Λαρίσης , αγνοώντας ότι εκεί ήταν τα κτήρια της Αστυνομίας και της Τροχαίας όπου «στοίβαζαν»  κόσμο που έπιαναν κάτω στα υπόγεια γκαράζ….  Μεσημέρι Σαββάτου έφτασα στην Χρυσάνθη. Ευτυχώς έλλειπες μου είπε… κοίταξε μου ανακάτεψαν το σπίτι , τα κρεβάτια , τις ντουλάπες αστυνομικοί. Ευτυχώς Παναγία μου που δεν ήσουν εδώ… Έψαχναν το γιό του Μαστοράκη και από λάθος ήρθαν στη δικά μου πόρτα … Τους κοίταξα και … όταν είπα ποιον ψάχνετε , τότε πήγαν στον καημένο Μαστοράκη… Για την ιστορία «είδα» την τραγωδία αυτού του σπιτιού.  Ο πατέρας είχε «ξεγράψει» ότι ζει το παιδί του. Πήγαμε μαζί εκεί στην Νομική δίπλα που ήταν το νεκροτομείο…. Μπήκε μέσα κι έψαχνε μήπως είναι σκοτωμένο το παιδί … Τραγωδία … «Τους ξέρω, αστυνομικός ήμουνα… Δεν έχουν έλεος κάποιοι….», μου είπε.
Κι εγώ μια μέρα στις ηλεκτρικές σκάλες της Ομόνοιας μπροστά στον «Μπακάκο» είχα «πιαστεί» από αστυνομικούς . Ανέβαινα τις σκάλες να πάω στην αφετηρία για το ΑΙΓΑΛΕΩ , Νο 66 Νέον Αιγάλεω εκεί Πειραιώς και Μενάνδρου… Βλέπω μπροστά μου ένα πράσινο REO με σκαλίτσα που ανέβαζαν όποιον ήθελαν κυρίως νέους …. Είχα μια τσάντα μικρή πλαστική πράσινη κακιάς ποιότητας που είχα μέσα χαρτιά διαφημιστικά INTERAMERICAN που δούλευα ως ασφαλιστής, αιτήσεις μπλοκ .. «Είσαι φοιτητής;» «Τι δουλειά κάνεις;» μου είπε ο επικεφαλής… Στην ασφάλεια δουλεύω είπα. «Στην ασφάλεια INTERAMERICAN»…«Καλά φύγε»! Ποιός ξέρει τι τον επηρέασε. Το Αμέρικα ή η ασφάλεια, πάντως με άφησε…
Κάποιο πρωί πήραν την μάνα Μαστοράκη παραμονές Χριστουγέννων. «Έλα να δεις το παιδί σου» της είπαν. Πήγαινε κάθε μέρα φαγητό ζεστό η καημενούλα. Όταν  αποφυλακίσθηκε το παιδί  είπε πως δεν έφθασε ποτέ φαγητό στον ίδιο…
«Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις» είναι το συγκλονιστικό μήνυμα που με κάνει να σκύψω ευλαβικά σήμερα και να τιμήσω αυτούς που δεν «συνεμορφώθηκαν» σε καμιά υπόδειξη εξουσίας. Ήμουν πολύ συγκινημένος  χθες μεσημέρι εκεί που έστεκα  βουβός κοιτάζοντας το τεράστιο πανό που σκέπαζε μέσα στο κτίριο με το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» Μου ‘ρθε  να βάλω τα κλάματα για όλα τα παιδιά του κόσμου που «ψάχνονται» ακόμα. Ήθελα να φωνάξω οργισμένος που πολλών ανθρώπων εκείνης της εποχής και εμένα μου στέρησαν την ελπίδα να δω μια Ελλάδα καλύτερη. Ίσως να ήταν η πίκρα μου μεγαλύτερη επειδή το πρωί από το ΔΙΚΑΤΣΑ πήραν την κόρη μου να της πουν μετά από 10 μήνες γραφειοκρατίας ότι δεν αναγνωρίζουν το πτυχίο Αρχιτεκτονικής που πήρε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στην Αγγλία. Θα πρέπει να χάσει και άλλο χρόνο δίνοντας 4 μαθήματα για να αναγνωρίσουν το πτυχίο που πήρε…Όχι μόνο βοηθάνε να έρθουν τα παιδιά, αλλά και τα περιφρονούν. «Θα φύγω μπαμπά από την Ελλάδα και αυτό το κωλοκράτος. Δεν αντέχω άλλο…» μου είπε  δακρυσμένη. «Μήπως πρέπει  να μείνεις να παλέψεις;», της είπα. Είχε θολώσει το μυαλό μου εκεί απέναντι από την πόρτα του Πολυτεχνείου στις 3 το μεσημέρι, στις 16-11-2011 όπως και στις 16.11.1973. «Άντε στο διάολο το σύστημά σας το πολιτικό Διαμαντοπούλου και Πετσάλνικε και Λαλιώτη και Ανδρουλάκη και Δαμανάκη και Παπανδρέου και Σημίτη και Σαμαρά, που καταντήσατε την Ελλάδα «ζωοπανήγυρη»…. Είπα.
Μ’ έβγαλε απ’ τις σκέψεις μου ένα παλικαράκι που στεκότανε και με κοιτάζε εκεί στο τιμόνι του αυτοκινήτου μου…(πολυτελούς αλήθεια). «Έλα και αύριο» μού ’πε  με ταξικό μίσος. «Θα στο κάνουμε καινούριο»!
Δεν ξέρω αν αυτό είναι σήμερα το μήνυμα του Πολυτεχνείου. Το 1973, σίγουρα,ήταν άλλο από αυτό που πέρασαν σε όσους «συνεμορφώθηκαν» με τας υποδείξεις των κομματικών φανατισμών.
Ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί που δεν «συνεμορφώθησαν» και ξέρω- πού είναι το «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ». Σ’ ευχαριστούμε Μίκη Θεοδωράκη, που κρατάς την αξιοπρέπεια μας.

*Αφιερωμένο στους ανωνύμους της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Διότι δεν συνεμορφώθην
Διότι δεν συνεμορφώθην
προς τας υποδείξεις.
Πέρα από το γαλάζιο κύμα,
το γαλάζιο ουρανό
μια μανούλα περιμένει
χρόνια τώρα να τη δω.

Διότι δεν συνεμορφώθην
προς τας υποδείξεις.

Χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει,
μες στο σύρμα περπατώ
θα περάσουν μαύρες μέρες
δίχως να σε ξαναδώ.

Διότι δεν συνεμορφώθην
προς τας υποδείξεις.

Αλικαρνασσός, Παρθένι,
Ωρωπός, Κορυδαλλός
ο λεβέντης περιμένει
της ελευθεριάς το φως.

Διότι δεν συνεμορφώθην
προς τας υποδείξεις!

"νέο Άστρο"